Deze maand kwam het nieuwe album van Lana Del Rey uit. FMC's Dick beluisterde de plaat en doet zijn verslag.
Daar was ze opeens afgelopen zomer. En van Radio 538 en 3 FM tot Radio 2 en Sky Radio, allemaal draaiden ze “Video Games”. Het succes van Lana Del Rey kun je makkelijk cynisch wegredeneren. Ze is eigenlijk een perfecte marketingtruc, zonder die botoxlippen was het nooit een succes, dankzij alle centen van pa kon ze succes kopen. Nee, al deze redenaties kunnen toch één ding niet verbergen wat eigenlijk al sinds het begin van de muziek bestaat: succes komt vooral door de kracht van het liedje.

Hoge verwachtingen
En eerlijk is eerlijk: “Video Games” was in 2011 een sensationele combinatie van een prachtige song, een verrassende schoonheid en een uitstekende clip. De vraag bij het album nu is of de hoge verwachtingen die door de eerste single teweeg zijn gebracht zijn uitgekomen. Het antwoord daarop is heel simpel: ja. Born To Die is een zeer geslaagd album geworden, waarmee Del Rey bijna in één klap met alle critici afrekent.

Minpunt
Bijna dan, want op één punt is het album wel hinderlijk. Op tekstueel gebied blijven de liedjes ver achter. De teksten zijn onpersoonlijk en hebben vrijwel allemaal hetzelfde thema. Del Rey gaat bijna het hele album dood en ze heeft nogal wat rode jurken. Het zijn vooral veel oneliners die echt niet bij het album passen, omdat ze geen enkele diepgang hebben. En dat is jammer, want muzikaal is het album een aantrekkelijke combinatie van “Video Games” en “Blue Jeans”.
Het levert dus veel en weelderige orkestrale muziek op, met een snufje Twin Peaks, zodat het ook perfecte filmmuziek is. Daar past de stem van Del Rey uitstekend bij. En komt er een uiterst sfeervol eindplaatje.

Uitstekend verteerbaar
Het hoge niveau van “Video Games” wordt meer dan eens gehaald op dit album. Nummers als “National Anthem”, “Diet Mountain Dew” en “Dark Paradise” maken het een uitstekend verteerbaar album. Vergeet niet dat we hier te maken hebben met een debuutalbum, een album waarbij aan het eind overigens het verrassende er wel een beetje vanaf is. Maar waar ik toch onder de indruk van ben, omdat het blijkt dat “Video Games” toch niet het enige goede nummer van het album is.

Met de juiste begeleiding en aandacht moet Del Rey verder kunnen groeien (vooral op tekstueel gebied) en in staat zijn om een tweede album af te leveren dat nog beter is.

Score: 8/10

Beste songs: Video Games, Blue Jeans, Born To Die, National Anthem, Diet Mountain Dew, Dark Paradise
Minpunt: ondermaatse teksten